De taak van de marker

Er bestaan nogal wat misverstanden over de taak van een marker.

Dit is de ‘Definitie van Marker’:

“Bij strokeplay: degene die verantwoordelijk is voor het noteren van de score van de speler op diens scorekaart en voor het goedkeuren van die scorekaart. De marker kan een andere speler zijn, maar niet een partner.

De commissie kan bepalen wie de marker van de speler is of kan spelers vertellen hoe zij een marker kunnen kiezen.”

Bij matchplay is er geen marker. Scorekaarten wisselen en tekenen voor akkoord hoeft dus ook niet. (In een reglement kunnen afwijkende bepalingen staan, maar die gelden dan voor die wedstrijd).

Bij strokeplay is dat anders. De marker is verantwoordelijk voor het noteren en goedkeuren van het aantal slagen van de speler, maar niet meer dan dat.

Een voorbeeld uit een Liemeer Open. Het bleek dat iemand van een voorgaande flight de bal van een speler had opgeraapt. Zo’n bal (of als de bal niet terug te krijgen is: een andere bal) moet worden teruggeplaatst door de speler zelf of door degene die de bal opraapte. De plek waar de bal lag was niet bekend, dus wáár plaats je de bal terug? Men kwam er niet uit. Totdat de marker zei: “Gooi dáár maar een bal neer. Ik ben je marker, en ik ben het er mee eens”. Dat klopt dus niet!

Eenzelfde situatie kan zich voordoen als je een bal dropt bij een hindernis. De speler en marker verschillen van mening over de plek. Je mag niet met je marker een ‘deal’ maken door de bal ergens in het midden te droppen. Want als later blijkt dat de plek verkeerd was, dan is een verkeerde plaats gespeeld met 2 strafslagen!

Hoe moet het dan wél? Dat staat in regel 1.2a Gedragsnormen: “Van alle spelers wordt verwacht dat zij handelen in de geest van het spel door: Integer te handelen door de Regels na te leven, alle straffen toe te passen en in alle opzichten eerlijk te zijn tijdens het spel”. En verder ook in 1.3b (2) Toepassen van de Regels: “Zolang een speler doet wat gegeven de omstandigheden redelijkerwijs kan worden verwacht om een plaats nauwkeurig te bepalen, zal het resultaat worden geaccepteerd, zelfs als later blijkt dat de vastgestelde plaats verkeerd was”.

Wanneer een marker vindt dat de speler een fout begaan heeft, dan moet de scorekaart niet getekend worden. Uiteindelijk zal de wedstrijdleiding een uitspraak doen, maar die kunnen niets anders dan uitgaan van de integriteit van de speler en de score accepteren.

Kortom: de taak van een marker beperkt zich tot het tekenen van de score.

 

Simon Lagendijk, clubreferee, Regel-& Handicap Commissie.