Heren 1 50+-27 holes: ‘Het kan verkeren’ zei Bredero

De redenen om van Zeegersloot weg te gaan staan nog steeds overeind als ik de vergelijking maak in de logistiek, maar ook in de kwaliteit van de baan met Liemeer. Als ik alleen maar kijk naar de greens daar en bij ons, wat een verschil! Toch lag Zeegersloot er niet verkeerd bij, ondanks een waarschuwing van hun captain over een natte baan, maar op een of andere manier zijn we niet of nauwelijks op die natte plekken verzeild geraakt. Ook op Zeegersloot is het nodige aan de drainage gedaan de laatste jaren.

Zou het deze keer een droge dag worden? De voortekenen zagen er goed uit, maar we waren net op de green van de tweede hole toen de onvermijdelijke regen toch viel, een onaangename verrassing. Gelukkig hield het niet langer dan 10 minuten aan en daarna zou het een droge dag blijven. Erwin holede op deze hole een mooie putt voor birdie om naar 2 up te gaan tegen de Batouwe. In onze greensome partij zorgde ik voor een viertal pittige testers van anderhalve tot 3 meter voor Erwin, maar zijn putts gingen er alle vier prachtig in! We wonnen die partij dan ook overtuigend. En dat deden onze teamgenoten minstens zo goed: 6-0 na de ochtendsessie en een goed uitgangspunt om ook deze wedstrijd te winnen.

Iedere club legt de accenten weer anders en Zeegersloot deed dat met de catering, geen buffet, maar bediening aan tafel, waarbij we mochten kiezen uit een broodje carpaccio of zalm naast de gebruikelijke kroket en de soep. Men dacht pas te gaan serveren als ALLE spelers van beide wedstrijden binnen zouden zijn, maar dat hebben we gelukkig uit hun hoofd kunnen praten.

Opgewekt gingen we na de lunch de baan weer in, in de volle overtuiging dat we de wedstrijd wel even zouden winnen, maar dat viel in eerste instantie tegen. Onze beste drie spelers bleken het deze keer niet te kunnen winnen in tegenstelling tot de eerste twee wedstrijden. Erwin had moeite met wel heel veel geluk van zijn tegenstander naast diens goede spel, Eric verloor van zijn hockeymaatje, die in de middag opeens wel goed kon putten en René werd zo moe van zijn tegenstander, die minstens dertig keer vertelde dat hij al dertig jaar competitie speelde, dat hij op de laatste hole het hoofd moest buigen. Toen was de stand 6-6. Zo snel kan het verkeren.

Dus was het de beurt aan de laatste drie spelers. Alex, die nog geen single verloren had, deed dat deze keer ook niet: 2&1. Bas, die nog geen single gewonnen had, deed dat deze keer wel: hij kwam 4 up, daarna weer all square en hij eindigde 2 up. Ook Nick deed wat hij doen moest en bracht een overtuigende 3&2 overwinning binnen. En toen was de stand weer heel anders: 12-6! En daarmee hebben we ons naar de eerste plaats in de poule gespeeld en moeten we die plaats ook op de laatste competitiedag zien te behouden.

De Koninklijke Haagsche won met 10-8 van Broekpolder en heeft nu evenveel wedstrijdpunten als wij (5), maar zij zijn inmiddels uitgespeeld. Zeegersloot heeft nog steeds 4 punten, Broekpolder 2 en de Batouwe is nog steeds zonder punten en dus vrijwel zeker gedegradeerd.

Komende vrijdag de apotheose in Wassenaar op de Koninklijke Haagsche, misschien wel de mooiste baan van Nederland, maar om voor te spelen een van de minst gastvrije: je mag 145 euro aftikken voor een oefenronde, hoewel dat niet geldt voor onze tegenstander Broekpolder komende vrijdag, als een van de ‘oude negen’!

De borrel en het diner waren zeer geanimeerd met de ene speech wat uitvoeriger dan de andere. Het diner werd eenvoudig gehouden met één gang, maar ons team zag wel wat in de Dame Blanche, waar Erwin zo gek op is, en we gingen dan ook als laatste van alle teams tevreden huiswaarts.

Bas van Hille (captain)